OFAFA 2012- relacja

Święto animacji zawitało do Krakowa już po raz siedemnasty. Było bardzo różnorodnie i bardzo animowanie…

Podczas trwającego trzy dni festiwalu w samej części konkursowej zaprezentowano 65 filmów (w tym dwa pełnometrażowe). Projekcje odbywały się przede wszystkim w kinoteatrze „Wrzos”, jednak część atrakcji miała miejsce w klubie „Drukarnia” i księgarni „Lokator”.

Kubańskie rytmy, Mozart i pierwsze starcia
Festiwal rozpoczął się iście westernowo – w samo południe; od projekcji filmu „Chico i Rita.” Po kubańskich rytmach przyszedł czas na pierwsze projekcje konkursowe.

Uroczyste otwarcie rozpoczęło się o godzinie 18:00 od dźwięków ronda Alla Turca z Sonaty A-dur Mozarta z animacją autorstwa [tip direction=”s” text=”Laureat wielu światowych nagród m. in. festiwali w, Oberhausen, Melbourne, Edynburgu, Santa Barbara, Cannes.”]Witolda Giersza[/tip] – przewodniczącego tegorocznego jury, który oficjalnie otworzył festiwal. Wcześniej jednak odebrał on z rąk organizatorów festiwalu: Mariusza Frukacza i Janusza Korosadowicza życzenia z okazji 85 urodzin, które Nestor polskiej animacji obchodził w zeszłym miesiącu.

Oficjalne otwarcie festiwalu było równocześnie otwarciem wystawy „Obrazki z warsztatów” prezentującej kulisy pracy Dziecięcej Wytwórni Filmowej przy Galerii Entropia we Wrocławiu prowadzonej przez Alicję i Mariusza Jodków.

Projekcje konkursowe
Prezentowane podczas trzech dni festiwalu animacje konkursowe podzielone były na trzy kategorie: filmy profesjonalistów (z których dodatkowo wyodrębniono filmy o tematyce dziecięcej), filmy studentów oraz filmy amatorów, które niekoniecznie odbiegały poziomem od tych wykonanych przez zawodowców.

Znalazły się tu więc edukacyjne programy dla dzieci, filmy śmieszne jak np. „Pipeta”, kontrowersyjne jak „Jeż Jerzy”, wzruszające jak „Drwal”, czy poruszające do głębi jak „Droga na drugą stronę”. Animacje pochodzące z 2011 roku wyraźnie nie dały zapomnieć iż był to rok poświęcony Fryderykowi Chopinowi.

Retrospektywy, jubileusze, pokazy specjalne, dodatkowe atrakcje
Oprócz prezentacji konkursowych podczas festiwalu odbyły się pokazy specjalne, z których część była całkowicie bezpłatna. Wśród nich znajdowały się retrospektywy jury, podczas, których można było spotkać się z jurorami: zadać nurtujące pytania, a przede wszystkim zapoznać się z ich twórczością. Pokaz twórczości Witolda Giersza był przy tym tak bogaty, że został podzielony na dwie części: pierwszą zaprezentowano w czwartek o 21, drugą w sobotę o 17:15.

Osobiście uczestniczyłam w spotkaniu z Bartkiem Kulasą, które odbyło się w czwartkowy wieczór w klubie „Drukarnia”. Twórca, który w zeszłym roku narobił sporo zamieszania na festiwalach swoją animacją „Millheaven” potwierdził iż żegna się na jakiś czas z filmem animowanym, choć nie zaprzecza, że wróci do niego w przyszłości. Obecnie zaś pracuje nad filmem fabularnym, który zdecydowanie nie będzie jednak „zdjęciem rzeczywistości”. Zapowiada się więc całkiem obiecująca pozycja do obejrzenia.

Festiwal był również okazją do świętowania jubileuszy. Z tej okazji również przygotowano kilka pokazów specjalnych. 26 marca 2012 mija 100 lat od premiery „Pięknej Lukanidy”; pierwszego w historii filmu lalkowego, zaś 8 sierpnia przypada 130 rocznica urodzin jego twórcy – Władysława Starewicza. Z tej okazji w ramach Ofafy, w czwartek o 20:00 w klubie „Drukarnia”, odbył się pokaz „100 lat animacji lalkowej” pokazujący jak animacja lalkowa zmieniła się przez ten czas.

Swój jubileusz świętowała również Dziecięca Wytwórnia Filmowa prowadzona przez Alicję i Mariusza Jodków. Nie zabrakło specjalnego pokazu zatytułowanego „25 latek na sekundę”, który odbył się w piątek o 13:30 w kinoteatrze „Wrzos”. Studio Munka (w sobotę) zaprezentowało animacje powstałe w ramach projektu „Młoda Animacja”. W ramach pokazu „Uwaga! Świeżo animowane” zaprezentowano najciekawsze animacje z ostatnich lat oraz animacje czeskie, ale takie, które zdecydowanie bardziej pasują do sal muzealnych niż kinowych.

Filmy zaprezentowane w cyklu „Panorama polskiej animacji” pozwoliły przekrojowo prześledzić najnowsze produkcje. Pokaz podzielony był na trzy części. Pierwsza: dotycząca filmów profesjonalistów i studentów. Odbyła się w sobotnie popołudnie o godzinie 16:00 w klubie „Drukarnia”. Niestety z powodu kłopotów technicznych pokaz musiał zostać przerwany. Na szczęście usterkę udało się opanować i po krótkiej przerwie wrócić do oglądania. Dwie pozostałe części prezentujące animacje dla dzieci odbyły się w sobotnie i niedzielne południe w księgarni „Lokator”.

Festiwalowi jak co roku towarzyszyły warsztaty animacji prowadzone przez Studium Anima Art. W tym roku przewodniczył im Jarosław Konopka, który zapoznał uczestników z tajnikami animacji poklatkowej na przykładzie swojego najnowszego filmu „Underlife”. Krótkie filmiki powstałe podczas warsztatów miały zostać zaprezentowane podczas gali zamykającej festiwal.

Koniec i bomba, czyli czas poznać zwycięzców
Wyniki konkursu ujawniono w sobotę o godzinie 14:00 podczas konferencji prasowej, połączonej z debatą „Wokół polskiego filmu animowanego.”. Ofafa daje bowiem doskonałą możliwość podglądu na to co działo się w polskiej animacji przez ostatnich parę lat. Przewodniczący jury zaznaczył później, że wybór nagrodzonych filmów nie był łatwy ze względu na wysoki poziom prezentowanych produkcji.

O godzinie 19:00 festiwal został zakończony. Na uroczystym zamknięciu zabrakło niestety Adama Garbicza, gdyż sprawy rodzinne zmusiły go do wcześniejszego powrotu. Wręczono nagrody zwycięzcom; ich pełną listę możecie przeczytać tutaj: OFAFA 2012- wyniki. Następnie odbył się pokaz nagrodzonych filmów (z wyjątkiem filmu „Droga na drugą stronę”, który był już prezentowany w tym samym dniu) poprzedzony prezentacją 6 krótkich filmików powstałych podczas warsztatów animacji prowadzonych przez Studium Anima Art.

I małe podsumowanie…

Pomimo drobnych usterek technicznych tegoroczną Ofafę zdecydowanie można zaliczyć do udanych przedsięwzięć. Oby w przyszłym roku poziom prezentowanych animacji był co najmniej taki jak w tegorocznej edycji, a pogoda równie piękna.

Wszystkim zwycięzcom gratulujemy i życzmy dalszych sukcesów.